Yine ekmek aslanın ağzında günlerine geri döndük. İşsizlik sayısı tam değerler olarak verilmese de sağdan soldan da biliyoruz ki, giderek artıyor. Çalışanların işinden olmamasını, işinden olanın da acilen bir ekmek kapısı bulabilmesini diliyorum. İşsiz ordumuzla birlikte bu yıl itibarı ile çalışanlara kaymak kıvamında hediye edilen emekçi bayramımız kutlu olsun, sonumuz hayrolsun!

Ekmek aslanın ağzında ya, uzun süredir düşünüyorum da artık aşk da aslanın ağzında. Evlenenleri, evlenecekleri tenzih ederek soruyorum da var mı şöyle aşk uğruna adam gibi emek veren ya da verdiği emeğin karşılığını alan? Hayat kargaşası arasında aradığı aşkı bulan? Varsa tut tu maşallah!

Sanki çalışmamaktansa az maaşa bir işi kabul eder gibi, idareten artık aşklar. Cazip başka bir iş ( aşk ) buldun mu hemen istifa et, yenisine geç modeli ile herkes günü kurtarıyor. Deneme süreleri üç ayı bile bulmuyor. Hizmetinden memnun kalınmayan, nasıl kazanılır düşünülmeden hızlıca gönderiliyor. Büyük bir çoğunluk problem mi var karşılıklı çözmek yerine ortamdan kaç, vazgeç veya “mobbing” yap, karşındakini vazgeçir şeklinde takılıyor.

Yanlışlıkla hırs yapıp, aşkı için kariyer yapmak isteyen ise günümüzde komik karşılanıyor. Kendisine “hoopp bir kendine gel bakalım gerçek hayat böyle değil; öyle çok çalışarak, özveride bulunarak bir yere gelemezsin” deniyor. Dikkat çekici olmak yerine herkes gibi basit kurallar uygulaması, yalakalık yapması veya stratejik çıkışlarda bulunması, saman altından su yürüterek terfi etmesi tembihleniyor.

Özel yaşamımızdaki kimliklerimiz hayatın zorlukları karşısında giderek bozuluyor. İşimizden memnun olmadığımız gibi aşktan da muzdaripiz hepimiz. Kaç kişi istediği mesleği yapıyor zaten deyip, sevgide de olanla idare ediyoruz. Az maaşa alışık bünyeler, az sevgi ile de yetinir hale geldiler.

Huzurlu ve refah bir döneme ülkece girebilir miyiz bilemiyorum. Okuyup, anlamaya çalıştığım ekonomi bilgim bunu çözmeye yetmez. Hızla tüke(nen)tilen dünya üzerinde, hayatımızın bazı noktalarında anlamını kaybetmiş değerlere takılmış durumdayım daha çok, onlar geri gelsin istiyorum. Fakat gördüğüm o ki, onu da bir ben görüyorum, bir ben diyorum, nesli tükenmekte olan bir şeyin savunuculuğunu kendi kendime ben yapmaya çalışıyorum. Bu gidişatla, yeni düzene dur diye ayak direten, aşk uğruna anarşist bir temsilci oluyorum.